Будрах цаснаар би ганцхан хүнийг боддог
Буцаж хэзээ ч очихгүй цаг хугацааг өрөвддөг
Араас минь дуудсан ч эргэж харахгүй л алхсан
Амьсгалах чимээ нь яг дэргэд сонсогдоход
Аяархан дагжиж, уртаар санаа алдсан
Тэгээд зөндөө их цас орсон
Тэнгэр ч, газар ч цав цагаан дор хучигдсан
Тэр үед би явахгүй үлдэж болох л байсан
Тийм ээ, би ч чамдаа хайртай гэж шивнээд
Тэврүүлээд, энгэрт нь мэгшин зогсох л байсан
Үлдээч дээ гэж аргадах, гуйхын завсарт шивнэхдээ
Үүрд явчихаж байгааг минь тэр мэдээгүй, хүлээсэн л байх
Харин би хайрандаа гинжлүүлэхээсээ эмээсэн
Хас цагаан цасан дээр тодоос тод, шинэ мөр гаргаад
Хаашаа явахаа ч мэдэхгүй хэрнээ цаашаа л алхмаар санагдсан
Аль эртний ийм дурсамж хааяа сэдэрдэг
Арван сарын эхний цасыг тэсэж ядан хүлээдэг
Цайлган, хонгор залуу насыг минь өнөд чимэх хайр минь
Цасан будрах бүрийд зүрхийг минь гэрэлтүүлж төөнөдөг
Буцаж хэзээ ч очихгүй цаг хугацааг өрөвддөг
Араас минь дуудсан ч эргэж харахгүй л алхсан
Амьсгалах чимээ нь яг дэргэд сонсогдоход
Аяархан дагжиж, уртаар санаа алдсан
Тэгээд зөндөө их цас орсонТэнгэр ч, газар ч цав цагаан дор хучигдсан
Тэр үед би явахгүй үлдэж болох л байсан
Тийм ээ, би ч чамдаа хайртай гэж шивнээд
Тэврүүлээд, энгэрт нь мэгшин зогсох л байсан
Үлдээч дээ гэж аргадах, гуйхын завсарт шивнэхдээ
Үүрд явчихаж байгааг минь тэр мэдээгүй, хүлээсэн л байх
Харин би хайрандаа гинжлүүлэхээсээ эмээсэн
Хас цагаан цасан дээр тодоос тод, шинэ мөр гаргаад
Хаашаа явахаа ч мэдэхгүй хэрнээ цаашаа л алхмаар санагдсан
Аль эртний ийм дурсамж хааяа сэдэрдэг
Арван сарын эхний цасыг тэсэж ядан хүлээдэг
Цайлган, хонгор залуу насыг минь өнөд чимэх хайр минь
Цасан будрах бүрийд зүрхийг минь гэрэлтүүлж төөнөдөг
2014.11.11
No comments:
Post a Comment