НУЛИМСТАЙ БОРОО

Амьдрал гэдэг төөрдөг байшингийн

цонхоор харахад

Аз жаргалын мөнгөн бороо

гадаа шивэрч л байсан

Аар саархан бүхэн

сэтгэлд заримдаа тороход

Аяндаа мэлтрэх нулимсыг

дарс шиг хундагалж уумаар

Хэлхээ таслахгүй урсах

нулимсыг минь чи арчаач

Хэрэг болохгүй үгсээр

худлаа ч гэсэн аргадаач

Хэзээ ч . . . гэж надад

битгий хоосон амла

Хэн ч байсан уучламгүй,

тийм гуниг салдаггүй ээ

2005.07.13

*************************************************************

Сэтгэлээ нортол уйлсан ч

нулимс унагалгүй үлдсэн

Сэмхэн догдолж баяссан ч

хэнийг ч дуудалгүй орхисон

Нарны сүүлчийн цацраг

уулсыг даван алслахад

Намайг аргадаж гийх

сарны аялгууг хүлээсэн

Хав харанхуй гудамжаар

гав ганцаараа алхлаа ч

Хажуудаа дагуулж түших

хэн нэгнийг үгүйлсэнгүй ээ

Хаа нэгтээ тохиох

санаандгүй хөнгөн учралаас

Хайлган сэтгэл минь залхаж,

царцаж орхисон юм биш байгаа

2005.12.05