ЧАМДАА

 Эр хүн чиний өвөрт

бээрсэн болжмор шиг нөмөрлөөд

Энгүй хайрын далайд чинь

дураар сэлгүүцэн хөвж

Эргэх амьдралын нугачаанд

бүтэн сэтгэлтэй явахдаа

Эгэлхэн бие минь нялхарч

өөрийн эрхгүй сөхөрдөг өө

Хал үзүүлсэн амьдралд

чи намайг түшээд

Хат суусан ухаанаар

чи намайг аргадаж

Халуун дулаан үгсээр

сэтгэлд гэгээ нэмэхэд

Хайлсан тугалга шиг уярч

хайраа өгөн эрхэлдэг ээ

Сэтгэлийн дулааныг нь мэдэрч

мөрийг нь түшин суугаад

Сэмхэн шивнэх үгийг нь

инээмсэглэн байж сонсохдоо

Ямар ч бүсгүйн зүрх

итгэлээр дүүрэн догдолж

Ялдам энхрий уруулаа

өгөхгүй байж чадахгүй ээ

2000.09.03

________________________________________________

Оргил цагаан саран

тэр үдшээр гийгээгүй

Орой намрын бороо

хэдхэн дусал ч шиврээгүй

Орог саарал гуниг

санаан зоргоор сарниагүй

Одоо болтол би чамайг

мартаж ердөө чадаагүй

Оноо алдааг дэнслэн

сэтгэл хоосрон эзгүйрсэн ч

Одод надтай ханьсан

үргэсэн нойрыг аргадсан

Ондоо нэгэнтэй амраглаж

хайр эрэн бидэрсэн ч

Олон шөнийн зүүдэндээ

ганцхан чамтай л байсан

2003.09.03