Бүдэгхэн харгуйг дагаад
цуцталаа тэнэлээ
Бүлээхэн салхийг хэрээд
ханатлаа эрхэллээ
Бүгээхэн тавиланг сөрж
зөндөө холдлоо
Бүр мартчихаж болдоггүй
чамайгаа дурслаа
Зүрхэнд үлдээсэн чиний зай
бараг хоосон ч гэсэн
Зүүдэнд хааяа ирдэг
зүггүй төрх чинь тэр л хэвээрээ
Зөндөө олон жил өнгөрч шүү гэж
хааяа гунихад
Зөөлөн цагаан бороо
зүрх норгон шивэрнэ
Минийх байж болохгүй
дурлалын дарсанд мансуурч
Мэргэ төөрмөөр учралд
санаа хоёрдохгүй очсон ч гэлээ
Мэндийн зөрүүнд нуучихсан
хүслээ дэлгээгүй болохоор
Мэдэж амжаагүй бүхнийг минь
он цаг надад таниулсан

No comments:
Post a Comment